Mijn coachburo is van start gegaan. Officieel zzp’er!

Eigenheid coachburo biedt lucht als je even in zwaar weer verkeert. Donkere wolken hebben zich boven je verzameld en je bent op zoek naar lucht, licht en ruimte om door te gaan. Stilstaan bij je verdriet, verlies & zorgen. Om daarna op eigen kracht het dagelijkse leven weer vol te kunnen beleven. Jouw eigenheid mag er zijn.

Mijn eigenheid zet ik graag in voor jou…kijk op www.eigenheid.com

Eigenheid coachburo voor emigranten, expats en terugkomers. Maar ook voor iedereen die verdriet, verlies & zorgen heeft om een baan, verhuizing, relatie, passie, verlies van een dierbare.

Op 25 juli 2009 zaten we met rode, betraande ogen in het vliegtuig naar Australie. Weg uit Nieuw Zeeland, terug naar Nederland. Ik weet nog heel goed hoe ik de dikke brokken uit mijn keel aan het wegslikken was en de stewardes ons meewarrig aankeek. Twee jaar later zitten we weer op 25 juli in een vliegtuig. Dit keer naar Griekenland. En naast mij zit een jongedame uit Nieuw Zeeland die honderuit praat over haar land. Na twee weken zon en zee staan we bij de incheckbalie in Heraklion en begint er een jongeman tegen mij te praten…drie keer raden waar die vandaan komt. Toeval bestaat, ik weet het zeker.

Dit is Nic Brockelbank uit Cambridge, New Zealand. Hij heeft een prachtig initiatief opgezet om geld in te zamelen voor de slachtoffers van de aardbeving in Christchurch vorige week. Nic heeft een kookboek geschreven en verkoopt dit nu via zijn eigen website www.nicocool.com.

Nic is zeer betrokken bij het leed van anderen en heeft een hart van goud. En dat terwijl zijn eigen leven ook niet altijd makkelijk verloopt door zijn progressieve spierziekte. Wij hebben uiteraard een kookboek besteld en hopen binnenkort een lekker maaltje te kunnen bereiden.

 07.00 uur..de wekker gaat en we luisteren met ingehouden adem naar het vreselijke nieuws uit Nieuw Zeeland over de aardbeving van 22 februari. Oh no not again is mijn eerste gedachte. Sinds september vorig jaar rolt de aarde daar al regelmatig heen en weer en dan ineens deze grote beving er bovenop. Direct de pc aangezet en gezocht naar informatie over vrienden, collega's en bekenden. Van een aantal weten we inmiddels dat ze veilig thuis zijn gekomen, van anderen hebben we nog niets vernomen. Via www.stuff.co.nz en www.facebook.com checken we ieder uur het laatste nieuws. Ziet er niet goed uit. Wat een puinhoop en ellende. De wanhoop lees je tussen de regels door. Our thoughts are with the poor people in Christchurch.

De afgelopen week heb ik heel wat uurtjes achter de pc of aan de telefoon doorgebracht in verband met het boeken van tickets bij Singapore Airlines naar Nieuw Zeeland. Het avontuur begon heel simpel met het intypen van onze frequent flyernummers en de gewenste data. Niets moeilijks aan, die truc hebben we immers al heel wat keren uitgevoerd met goed resultaat. Maar dan begint de zoektocht naar de juiste manier om onze door de jaren heen verzamelde vliegpunten om te gaan zetten in award flights. Oftewel: wij hollanders willen gratis vliegen. Het puntenaantal liet een dergelijke actie bijna toe, we kwamen helaas nog wat punten tekort. Dus maar eens gaan bellen met de vriendelijke servicedesk van Singapore Airlines om uit te gaan zoeken wat wel/niet mogelijk was. Aan vriendelijkheid en behulpzaamheid geen enkel gebrek. En door aandachtig te luisteren en de volumeknop op 10 te zetten kon ik het Aziatisch-Engels accent ook nog wel volgen toen de dame mij heel rustig uit ging leggen wat er moest gebeuren. Not easy question..solly I have to put you on hold. Solly, I"ll be with you in short time. Solly for keeping you waiting.  En of ze me heeft laten wachten. Wel 45 minuten heb ik pling-plong-pling muziek moeten aanhoren, werd er gestoord van. Ondertussen wel de kasten afgestoft, de vaatwasser uitgeruimd en wat administratie weg kunnen werken. Dit uiteraard met de oren gespitst wanneer de muziek was afgelopen en de vriendelijke dame mij weer te woord ging staan. Je wilt er tenslotte geen woord van missen.

Na ruim 45 minuten pling-plongen stortte ze een waterval van vliegkreten over mij uit. Instructies over welk kantoor ergens ter wereld ik nu moest gaan bellen, codes en nummers vlogen mij in gebroken engels om de oren. Solly, can you please repeat this for me? En hup daar kwam de pling-plong muziek weer. Ik geloof dat het boekingssysteem overuren heeft gemaakt, er zijn 10x nieuwe codes ingetypt op magische computers die stoelnummers en tickets uitspugen maar het is gelukt.  Alles is geregeld en geboekt. Nu nog even wachten op een bevestigings e-mail en dan contact opnemen met de servicedesk om de boeking definitief af te handelen. Hoop dat ze een nieuwe CD met pling plong muziek hebben opgezet..de nummers van vorige week kan ik niet meer horen.

Welkom bij Our Kiwi-Challenge. Verhalen en foto’s over een belangrijke periode in ons leven als expat in Nieuw Zeeland. Met veel plezier hebben wij geblogd over the good life down under. Maar ook over de terugkeer naar Nederland. Uitdagingen gaan wij niet uit de weg, al is het soms even zoeken geweest naar de juiste afslag. De wijze levenslessen gebruik ik nu in mijn eigen bedrijf, Eigenheid Coachburo.

Veel leesplezier en neem gerust contact op als je vragen hebt.

Het is de hoogste tijd voor een nieuwe lay-out voor onze weblog. Heb lang getwijfeld of ik wel of niet moest doorgaan met schrijven. Na wikken en wegen besloten om door te gaan. Het is toch wel een leuk naslagwerk voor later.

Dus schrik niet als de komende tijd de kleuren veranderen en de lay-out anders op je beeldscherm verschijnt. Het kost best veel tijd om alles naar wens aan te passen en als je dan tussendoor ook nog eens je internetverbinding eruit knalt dan heb je er na 3 uur wel tabak van. Morgen weer een dag.

  In dergelijke staat heeft onze oprit er dagen bij gelegen. Exe9n grote glibberige ijsbaan door opgevroren rijsporen. Met de auto lukte het nog aardig om bij de weg te komen maar op de fiets was het niet te doen.  Las net op www.nu.nl dat januari een zachte maand is geweest..'t is maar wat je onder zacht verstaat. Elke keer dat ik mijn ruitenkrabber ter hand moet nemen om die witte korsten van de voorruit te verwijderen is er 1 teveel. Vol goede moed had ik een handig anti-vries-deken gehaald maar die was na een stevige nachtvorst zo hard geworden dat ik de zijkanten aan flarden trok waardoor het ding zo goed als waardeloos was geworden. Jammer dus…krabben dan maar weer. Ik ben wel klaar met die winterkou en wil zon en minimaal 15 graden om vel&botten weer eens goed op te warmen. Ach, het is maar goed dat we hier nog geen invloed op kunnen uitoefenen want dan was er nog meer ellende op de wereld.

Januari was best een leuke maand voor ons. Alle huisgenoten weer naar school of aan het werk en voor mij zelfs naar school EN aan het werk. Mijn studie Coaching & Councelling is van start gegaan en het voelt echt heel goed. Al weken lagen mijn nieuwe studieboeken te glimmen op de plank, had zowat zin om te gaan kaften. De eerste praktijkbijeenkomst is geweest en van daar uit ga ik nu een studieplan maken. Valt nog niet altijd mee om in het ritme te komen want ik kan altijd wel een reden bedenken om eerst even koffie te drinken of de was uit de droger te halen. Heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen en dat aan het einde van het jaar de boeken doorgenomen zijn en ik vol vertrouwen een examen en scriptie tegemoet kan gaan.

En weet je wat nog meer leuk was ? Open dagen op middelbare scholen op zaterdagochtend. Lara wil zich vast orienteren op het vervolgonderwijs in de buurt al hebben we nog een jaar te gaan voordat ze met de bosatlas en alle woordenboeken in een stinkende leren tas de wereld van brugsmurf instapt. Dus wij naar een open dag.  Binnen no time was ze gehuld in een labjas en werd er een smeerseltje gebrouwen in het scheikunde lokaal om vervolgens in vervoering te raken achter de microscoop bij biologie. Ook fijn dat er leuke kluisjes waren, want dat hoort er tegenwoordig helemaal bij. Het bracht allemaal herinneringen naar boven over mijn eigen middelbare scholen. Ik heb er 4 bezocht en nee, niet omdat ik zo vervelend was maar omdat we 4x verhuisden voor het werk van mijn vader. Wat opviel was het fenomeen roze koek…ladingen heb ik daar van gegeten in de pauze en ze zijn er nog steeds.  We hebben nog 2 scholen op ons programma staan de komende maand en dan leggen we dit onderwerp ter ruste in de kast tot volgend jaar. Hoop wel dat er roze koeken geserveerd worden bij de slappe koffie in plastic bekertjes.

Februari gaat de maand worden van hockey en voetbal op de zaterdagen, een aantal dressuur wedstrijdjes van Lara op de manege en onze vakantie boeken. Als alles loopt zoals we willen stappen we half december in het vliegtuig naar Nieuw Zeeland voor 3 weken vakantie down under. Ik heb een optie op vluchten genomen en hoop e.e.a. deze week definitief te boeken. Een werkelijk geweldig vooruitzicht. Betekent dat we de zomervakantie niet ver weg zullen gaan alhoewel een bezoekje aan familie in de USA ook nog op het lijstje staat. Allemaal leuke dingen  om mee bezig te zijn terwijl het buiten guur en grijs is.

Zo, nu ga ik de nieuwste aanwinsten van de familie eens begroeten: 17 geleende wollige witte schepsels die wat onwennig over ons weiland waggelen. De kids hebben de taak ze elke dag te tellen want stel je voor dat er 1 de benen neemt en het dorp in loopt. Vage herinneringen aan loslopende lammeren in Nieuw Zeeland komen naar boven. Het is gezellig om ze om het huis heen te hebben, volgens Jasper was de komst van de dames het teken dat we nu echt hier wonen. Prachtige kinder logica.

Koning winter doet zijn best om er een feestje van te maken deze kerstvakantie. Een dik pak sneeuw zorgt voor koude tenen, bevroren neuzen en wat extra vet op de heupen door te veel chocolademelk. Maar we hebben er schik mee, alleen jammer dat sommige bezoekjes moeten worden uitgesteld door gladde wegen en ijzelvoorspellingen. Ik hou wel van een uitdaging maar met een oud brikkie met zomerbandjes door de sneeuw ploeteren gaat mij iets te ver. Soms moet je het lot niet tarten.

En sinds kort hebben we in Nederland een nieuw type file: de sneeuwschuiverfile. Een prachtig scrabbelwoord met dubbele woordwaarde voor de feestdagen.

So this is Christmas, And what have you done
Another year over, And a new one just begun
And so this is Christmas, I hope you have fun

Nog drie weken en dan staat 2011 aan de deur te rammelen. Weer een jaar voorbij gevlogen. Ik heb het idee dat de tijd naarmate je ouder wordt steeds harder voorbijvliegt. Best wel jammer want dat lome 20-ers gevoel waarin de wereld aan je voeten ligt is legendarisch toch? 

And what have you done? Wij hebben niet stilgezeten, da's niets voor ons. Al hebben sommige acties wat langer op zich laten wachten dan gewenst maar uiteindelijk komt alles op zijn pootjes terecht. Onze woonomgeving heeft zich maandenlang van zijn beste kant laten zien. Eindeloos hebben we aan de buitentafel gezeten met wat lekkers erbij. En het zwembad bleek een waar speelparadijs voor jong & oud. Het WK voetbal is dagelijks nagespeeld onder de perenbomen door Jasper en zijn voetbalmaatjes, Lara organiseerde feestjes met haar vrienden in de tuin en de trampoline maakte overuren. Lekker genieten dus. We moesten dan ook wel om onszelf lachen toen we op de camping in Frankrijk uit onze slaap gehouden werden door een snurkende buurman…waarom gaan we in hemelsnaam kamperen als we thuis zo vrij wonen. Ach ja, je moet alles een keer meemaken. Na een heerlijke zomerperiode is het weer even wennen om veel binnen te zitten. Het huis blijft oud, gehorig en tochtig dus stoken we ons rot met de houtkachel. De vochtproblemen van vorig jaar zijn iets verminderd mede door ontvochtigingsapparaten in huis. Je schrikt je rot hoeveel bakken water er dagelijks opgevangen worden. De bomen hingen vol met zalige stoofperen welke nu mooi diep rood en zoet van smaak in potjes zitten. Ondanks dat het wonen op deze plek steeds leuker wordt en we ons er ook echt wel thuis voelen willen we graag een huis kopen. En dat blijkt nog niet zo makkelijk te zijn. Soms komt er een euforie gevoel als we een mooi stuk land te koop zien staan. Maar dat gevoel maakt plaats voor desillusie als we de aankoopprijs horen. Moed houden is ons motto. Ooit hebben we een mooi huis zonder vochtplekken en schimmel, gelegen aan de rand van het dorp met landelijk uitzicht. Ondertussen gooien we nog een houtblok op het vuur.

Lara en Jasper hebben een goed schooljaar achter de rug. De achterstand die Lara had op rekengebied is helemaal ingelopen. Hulde voor haar doorzettingsvermogen. Maar wat op blijft vallen is de minimale interactie tussen school en ouders. Soms heb je het gevoel dat je als lastig wordt ervaren terwijl mijn mening is dat ouders een zeer waardevolle bijdrage aan leermomenten kunnen geven. Je moet echt vinger aan de pols houden en informatie zoeken. In januari gaan we met Lara naar de open dagen van middelbare scholen. Ze gaat pas in 2012 naar de brugklas toe maar het kan geen kwaad om in alle rust eens te gaan kijken. Ze heeft zelf haar zinnen gezet op 2-talig onderzoek, iets waar wij volledig achter staan. Kleine meisjes worden groot en soms sneller dan je wilt of had gedacht

Op gezondheidsgebied hebben we een kleine dip gehad. De persisterende pijnklachten in mijn handen blijken te berusten op artrose. Met pijnstillers is e.e.a. nu onder controle. Maar die pillen hebben in het begin voor heel wat ongewenst ongemak gezorgd. Wist niet dat je zo beroerd kan worden van bijwerkingen. Alles wat er aan mogelijke bijwerkingen op de bijsluiter stond heb ik voorbij zien komen. Maar het gaat nu goed en ik ben weer inzetbaar. Lekkere warme handschoenen en een hittepitkussen doen wonderen om de stramme botjes in vorm te houden in de winterkou.

2010 was een leuk jaar waarin we ons steeds meer zijn gaan settelen in Nederland. Nieuw Zeeland blijft een zeer warme plek in ons hart houden en we genieten volop van de contacten met down under. Wat dat betreft is e-mail en Facebook een uitkomst. Lieve vrienden hebben ons met een bezoek vereerd als ze in Europa op vakantie waren. Dat is echt heel bijzonder, je pakt zo de draad weer op. En een weekend Parijs met 2 Nieuw Zeelandse vriendinnen was ook een hoogtepuntje. Zou het gaan lukken om X-mas in de zon te vieren volgend jaar? Wij gaan hard sparen voor 4 tickets.

Of we nog goede voornemens hebben? Nee, daar doen wij niet aan. Wij gaan gewoon door met waar we goed in zijn of ons goed bij voelen. Het is goed om terug te blikken op gedane zaken, maar nog beter is het om vooruit te kijken. Half januari ga ik mijn nieuwe potloden slijpen, schriften open slaan en een studierooster opstellen. De kogel is namelijk door de kerk, ik heb besloten om een studie op te gaan pakken. En wel coaching & counselling. Ik heb er enorm veel zin in maar vind het ook spannend om na zoveel jaren werken, moederen en leuke dingen doen mijn grijze cellen weer aan het werk te zetten. Een mooi begin van 2011 en hopelijk zet het de trend voor een leuk jaar.

Wij wensen je een mooie decembermaand toe en zet 'm op in het nieuwe jaar! Dat wensen mogen uitkomen en dromen werkelijkheid worden.

Keep in touch.